KARANLIK SU
Bu karanlık suda, bitmez matem ve hicran. Kaldırır mı bu kadar ayrılığı bu vicdan? Günlerce karanlığa bakar bu gözler, Sevdiğine kavuşturması için hayır bekler bu akan sudan. Akıp giderken karanlık su, arkasında gözler nemli, Karanlık suda yüzenler neden bu kadar elemli? Kaybolanlar sevdiklerine edemiyor veda, Yüzenler bu yüzden bu kadar kederli. Yüzenler düşünüyor görebilecek miyiz Fecri, Düşündükçe doluyor gözleri. Kaybolanlar mutlu kayboldukları için, Kurtulmak isteselerdi çırpınırdı her biri. Nakarat: Her biri düşünce bu karanlığa, Ulaşacak yakında aydınlığa, Aydınlık dolu yalnızlık, Bu yalnızlık uzanıyor sonsuzluğa. Saf (Öz) Şiir