KARANLIK SU

 

Bu karanlık suda, bitmez matem ve hicran.

Kaldırır mı bu kadar ayrılığı bu vicdan?

Günlerce karanlığa bakar bu gözler,

Sevdiğine kavuşturması için hayır bekler bu akan sudan.

 

Akıp giderken karanlık su, arkasında gözler nemli,

Karanlık suda yüzenler neden bu kadar elemli?

Kaybolanlar sevdiklerine edemiyor veda,

Yüzenler bu yüzden bu kadar kederli.

 

Yüzenler düşünüyor görebilecek miyiz Fecri,

Düşündükçe doluyor  gözleri.

Kaybolanlar mutlu kayboldukları için,

Kurtulmak isteselerdi çırpınırdı her biri.


Nakarat:


Her biri düşünce bu karanlığa,

Ulaşacak yakında aydınlığa,

Aydınlık dolu yalnızlık,

Bu yalnızlık uzanıyor sonsuzluğa.


Saf (Öz) Şiir


 

 

 

 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

24. Vaka Adlı Hikâyem

ŞİİR İNCELEME MAKALESİ