GAL Türk Dili Ve Edebiyatı

    Tekerlekli sandalye üzerinde hayatını geçiren adam... Tek kelime edemeyen bakıma muhtaç adam. Konuşmayı sevmiyor ağzını bıçak açmıyordu. Evlatları ona yardım etmeyince kendine hizmetçi tutan varlıklı adam evde zindan hayatı yaşıyordu.     Evlatları onunla konuşmuyor, adam o evde ölürken tek yaptıkları parasını yemekti. Beykoz'da köşkünde denize bakarken kitap okumayı severdi. Yalnızlığını dindiren tek şey kitap okumaktı, o kitaptaki insanlarla arkadaş olabiliyordu. Kitaptaki hayatları okurken kendini o hayatları yaşıyor gibi hissediyordu ve bu ona haz veriyordu. Yine bir gün başka bir hayat yaşarken kitabı kapatıp denize bakındı derince nefes alıp verdi. Etrafına bakındı bir kadın aşağıda sandalyesine oturmuş kitap okuyordu, adam ise kadına dalıp onu seyretmeye başladı. Saniyeler dakikaları kovaladı dakikalar saatleri adam kadını seyretmeye devam ediyordu. Kadın kitabını ve sandalyesini alıp içeri giderken adamı görüp gülümsedi. Adam o gün bir şey yemedi ve hemen...

HÜRRİYET KASİDESİ Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten Çekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükûmetten Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten Mürüvvet-mend olan mazluma el çekmez iânetten Hakîr olduysa millet, şânına noksan gelir sanma Yere düşmekle cevher, sâkıt olmaz kadr-ü kıymetten Vücûdun kim hamir-i mâyesi hâk-i vatandandır Ne gâm râh-ı vatanda hak olursa cevr ü mihnetten. Muini zâlimin dünyada erbâb-ı denaettir Köpektir zevk alan, sayyâd-ı bi-insâfa hizmetten Hemen bir feyz-i bâkî terk eder bir zevk-i fânîye Hayatın kadrini âli bilenler, hüsn-i şöhretten. Nedendir halkta tul-i hayata bunca rağbetler Nedir insana bilmem menfaat hıfz-ı emanetten. Cihanda kendini her ferdden alçak görür ol kim Utanmaz kendi nefsinden de ar eyler melametten Felekten intikam almak, demektir ehl-i idrâke Edip tezyid-i gayret müstefid olmak nedâmetten Durup ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalb-i millette Çıkar âsâr-ı rahmet, ihtilaf-ı rey-i ümmetten Eder tedvîr-i âlem bir mekînin kuvve-i azmi Cih...